Gify - Ami

Gify - Usagi

Młody Księżyc

Słodka jak kwiatowy nektar, piękna jak róży pąk,
najmłodsza z wojowniczek,
przyszła władczyni Kryształowego Tokio.
Choć jej moc nie wydaje się wielka,
to siła jej marzeń, gorąco serca i wiara w ideały,
nie raz i dwa były dla reszty inspiracją,
napełniając je otuchą i wypełniając serca ciepłem.
Swoją postawą dawała siłę.
Gdy wydawało się, że to koniec,
ona nigdy się nie poddawała.
I choć nieraz wredna, uszczypliwa jak pszczoła,
to jednak serdeczna, do przyjaźni skora.
A gdy już kogoś obdarzyła swym sercem,
wierna mu już zawsze do końca pozostanie.
Choćby ten ktoś ranił, choćby wyrwał serce,
ona nie opuści, w ufności umierać będzie.
Nie pozwoli nikogo skrzywdzić, gdy widzi w nim dobro,
swoim własnym ciałem chronić go będzie.
Tak jak jej matka, moc czerpie z miłości,
tak ona ją czerpie z swej dziecięcej ufności.
I mimo że wojowniczki,
to gwiazdy na niebie wielkie i potężne,
to wśród ich blasku, widać też promyk,
choć mniejszy, to wcale nie mniej potężny.

Saturn

Ostatnia przebudzona spośród wojowniczek grona,
choć zdaje się najmłodsza i najwątlejsza,
to nie ma groźniejszej pośród ich grona.
Tylko moc królowej Srebrnego Królestwa
może się zmierzyć z potęgą destrukcji,
znajdującą się w jej rękach.
Jej strażnikiem jest Saturn, planeta zniszczenia,
w jej dłoniach moc zdolna zniszczyć świat
i obrócić planetę w gruzy.
Włosy jej ciemne, niczym materia wszechświata,
w oczach czai się smutek i siła w niej zawarta.
W rękach dzierży swą kosę,
przed którą sama śmierć drży
i w niej jest zawarta potęga świata końca.
Nic, co żywe, nie oprze się jej gniewowi,
jednak przyjaźń i poświecenie jest zdolne jej losy odmienić.
Dopiero zrozumienie i miłość bezgraniczna
odmieniły jej życie i postawiły po stronie dobra.

Pluton

Strażniczka czasu, przestrzeni i śmierci,
najstarsza spośród wojowniczek srebrnej Ziemi.
Jej misją było, jest i będzie stać na straży bramy,
za którą ciągnie się czasu przestrzeń i stać tam będzie,
póki czas się skończy,
chyba że niebezpieczeństwo grozi Ziemi jej drogiej.
Tylko w takich chwilach zejść jej z posterunku wolno
i użyć swej mocy do obrony porządku.
A w jej rękach zgromadzone są pierwszy
i ostatni okrzyk życia, gdyż w palcach swych
i lasce moc śmierci jest zawarta.
Włosy jej są niczym zorza na polarnym niebie,
długie i lśniące niczym z trawy kobierzec.
Oczy jak turkusy głębokie, jak otchłań czasu,
a z całej postawy bije siła,
niezłomność i nieskończoność wszechświata.
I ona gotowa poświęcić swe czy czyjeś życie,
zdaje się być jednak najdelikatniejsza
z najpotężniejszych wojowniczek.
I choć przed nią odkrywane są tajemnice czasu,
nikt poza nią nie może mięć wglądu w bieg wydarzeń.
Moc ta może się wydać błogosławieństwem,
lecz nie ma nic gorszego,
niż widzieć całe to zło i wiedzieć,
że nie można mu zapobiec...

Uran

Nieuchwytna jak wiatr, twarda niczym skała.
Choć zdaje się bezwzględna,
w głębi serca wrażliwość zachowała.
Chociaż jest kobietą, zwodzi serca dziewcząt młodych,
jej uroda sprawia, że wygląd męski woli.
Włosy krótkie o blasku bursztynu,
oczy śmiałe niewiedzące, co to lęk czy zwątpienie.
Usta twarde, przez wiatr zahartowane,
a jednak zdolne do pocałunku delikatnego,
jak muśnięcie trawy.
W jej dłoniach zebrana potęga z wnętrza ziemi,
drżą przed nią wrogowie, boją się jej sprzymierzeńcy,
dla swej misji potrafi poświęcić wszystko, w co wierzy.
Przed niczym się nie cofnie dla obrony świata,
zabić kogoś obcego, czy znanego,
to dla dobra wyższego dla niej niemal igraszka.
By osiągnąć swój cel, nie cofnie się przed niczym,
choćby najpodlejszym podstępem.
Nigdy nie ulegnie i tylko śmierć ciała może ją powstrzymać,
choć i tak nikt nie zniszczy jej ducha,
którego przepełnia chwała.

Neptun

Błękitno włosa piękność wśród gwiazd się unosi,
w jej postawie delikatność z potęgą się o względy proszą.
Na co dzień, choć miła i delikatna jak kwiat,
to jednak pod tą warstwą kipi siła i ducha hart.
Dla dobra świata wszystko poświęcić zgoła, życie swoje,
innych każde konsekwencje jest ponieść gotowa.
Jeśli zapewni to spokój temu, w co wierzy,
żadna potęga świata nie odbierze jej tej wiary.
Niczym ocean, choć spokojny i piękny,
do niszczycielstwa zdolna być może,
w jej dłoniach zgromadzona potęga w,
od której drży w sercu głęboka trwoga.
Jej oczy jak lazur, jej sylwetka jak pąk róży,
dłonie delikatne jak morska piana,
usta jak perły drogie.
Wierna w przyjaźni,
w swej misji ofiarna, doświadczeniem bogata,
z sercem otwartym dla świata.
Jedna z obrończyń Srebrnego Milenium,
Czarodziejka z Neptuna
zawsze gotowa walczyć dla dobra królestwa swego.

Wenus

Wśród Wenusa blasku unosi się ona,
bogini miłości jakby w słońce obleczona.
Długie blond włosy spadają kaskadą,
lśniące błękitne oczy skrzą się ukrytą w nich magią.
Usta zawsze roześmiane, rozbrajają uśmiechem,
oczy pełne serdeczności topią męskie serce.
Figura modelki, styl i zwinność gwiazdy,
przy tym pogoda ducha, która nie zna zmartwień.
Choć zdaje się być roztrzepana i niemądra,
to gdy tylko trzeba, zmienia się w dzikiego kota.
Gotowa bronić tego, co jej sercu drogie,
za swą księżniczkę rzuci się choćby w piekieł ogień.
Odda swe życie, by dać życie innym,
poświęci swe szczęście, by zapewnić przyszłość innym.
Swą moc czerpie z miłości, z łańcuchów przyjaźni,
gdy wszystko inne zawodzi jej nadzieja rozświetli ciemności.
Siła i niewinność w jednym są zamknięte ciele
i zamiast się wykluczać, współpracują,
by bronić wszechświat i Ziemię.

Jowisz

Wśród gromów i błyskawic, 

będąc pod Jowisza opieką,
formuje się nowe życie będące piękną kobietą.
Włosy puszyste skrzą się energią,
w oczach drzemią ukryte piorunów wstęgi.
Oczy te niezwykłe o barwie morza konkurują
o lepsze z ustami delikatnymi jak pierzasta chmura.
Mocne ramiona, w których siła drzemie,
mogą być delikatne i mogą kruszyć kamienie,
piersi dumna, wola niezłomna,
silne nogi i stopa wonna.
W przyjaźni wierna,
za swe ideały życie oddać gotowa i choć skora do miłości,
nie może jej trafić strzała Erosa.
Raz nieprzewidywalna, innym razem prosta,
może być cicha jak biała chmura i jak piorun kulisty groźna.
Nie zdradzi cię nigdy chyba i nawet gdy ją zdradzisz,
jeśli tego żałujesz, możesz waszą przyjaźń naprawić.
Najważniejsza dla niej jest czystość serca,
nieskalana złym czynem,
u boku swej księżniczki będzie trwać do końca.

Mars

Ogarnięta płomieniem niczym gwiazda młoda,
ogień pełen pasji i namiętności to jej duszy pożoga.
Włosy lśniące, jak atłas przepyszny.
Oczy głębokie jak oceanów głębiny.
Figura lekka młodego drzewa giętka,
lecz serce w niej płonące i płomień ten nie wygasa.
Skora do kłótni i wybuchów złości,
kryje w sobie wrażliwość i własne słabości.
Umysł ma potężny, ogarnia wiele tajemnic,
zdaje sobie sprawę, że czasem należy się poświęcić.
W przyjaźni wierna, dla przyjaciół zrobi wiele,
zawsze osłoni, pomoże w potrzebie.
Służy dobrą radą, przechowa tajemnicę,
gdy jest odpowiedni nastrój zaśpiewa urokliwie,
angażuje się dużo,
los odsłania się jej czasem i póki istnieje przyjaźń,
jej ogień nie zgaśnie.

Merkury

Wśród wód Merkurego, w jego toni spokojnej,
przemyka cień szybki i żywiołowy.
Jak syrena nieuchwytny, jak powiew wiatru świeży znika
i się pojawia z szybkością, w którą trudno uwierzyć.
Jest to kolejna z obrończyń królestwa z kryształu,
której przewodnikiem jest woda szemrząca pomału.
Jej umysł, choć chłodny i tłumiący emocje,
pełen jest wrażliwości na cudze krzywdy
i chęci niesienia innym pomocy.
W jej oczach błękitnych ukrywa się płomień,
gdyż podobnie jak w morzach,
nikt nie zna tajemnic tam pogrążonych.
Im głębiej się w nie zanurzysz, tym więcej odkryjesz,
ale czy starczy ci powietrza aż dna ujrzysz kamienie?
Jej włosy jak morskie kwiaty, figura z koralu twór,
delikatne ręce jak płatki wodnych róż.
Choć niełatwo ją poznać, to opłaca się to,
gdyż pod przykrywką chłodu, kryje się wiele ciepła.
Jej serce pełne miłości i pragnienia szczęścia obejmuje wszystkich, którzy godni są miana jej przyjaciela
i dla tych osób jest gotowa na wiele, choćby nawet umrzeć,
jej serce nie będzie mieć wątpliwości wiele.
I chociaż na ogół opanowana,
to gdy wzbierze się w niej żar,
zdaje się płonąć pasją jak podczas erupcji wulkan.

Księżyc

Stoi skąpana w blasku Księżyca poświaty przepełniona delikatnością i miłością do świata. Włosy jej opadają,
jak dwa wodospady, niczym płynne złoto, a w kokach lśnią szmaragdy. Oczy jak dwa jeziora głębokie i ciepłe, przepełnione mądrością oraz chęcią opieki. Sylwetka jej smukła, delikatne dłonie, uśmiechnięte usta, nogi smukłe jak róże. W dłoniach dzierży symbol swej mocy, nieprzemijająca królowa, której fundamentów władzy żadna moc nie ruszy. Bo póki miłości istnieje i ona trwać będzie, by zniszczyć jej istnienie, trzeba zniszczyć wszelkie życie.
I choć dawniej była płaczliwa i do głupstw skora, to już wtedy potrafiła poświęcić za innych siebie. Broniła nadziei, nie dawała umrzeć męstwu, gdy można było uniknąć ofiar nigdy nie pozwalała umrzeć niewinnemu. To, co zło niszczyło, odżywało dzięki jej wierze i choć przeżyła wiele smutków, nie dała zginać swej nadziei. Gdy przyjaciółki umierały, ona się nie poddawała, nie mogła pozwolić,
żeby ich śmierć się zmarnowała. Gdy ukochany zapomniał, siłą swej miłości jego wspomnienia odzyskała. Gdy był porwany, nie zawahała się pójść za nim chociaż zimny wiatr ją chłostał, a cierń jej krew wytaczał. Gdy zgasła ostatnia nadzieja, ostatni nieśmiały promyk, ona się nie poddała dzięki miłości swojej. I mimo że sama na placu boju stała, dla dobra świata swe życie oddać by się nie zawahała.
I choćby tą ofiarą jedno tylko życie ocalić mogła,
nie wahałaby się ani chwili, gdyby to ocalone życie miało szczęście spotkać. I teraz będzie trwać po koniec czasów, Wieczna Czarodziejka z Księżyca niepowstrzymana jak czas, którym ciągle w zegarze tyka.